Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

Βλέπω ένα δάκρυ

Ψυχές από ερείπια φορτωμένες
μυαλά από σκέψεις και αξίες μολυσμένες
άνθρωποι που χάνονται και σβήνουν
στον έρωτα δεν ξέρουν πια τι δίνουν.

Και χαραμίζουν της νιότης τους το νήμα
βλέπουν ξεκάθαρα της μοναξιάς το κύμα
βλέπουν Καράβια από μνήμες βουλιαγμένα
κορμιά από λάβες και από στάχτες σκορπισμένα.

Βλέπω ένα δάκρυ που δηλώνει χωρισμό
σαν κάτι απόψε να με ρίχνει στο κενό
νοιώθω να χάνω της αλήθειας μου το αίμα
με απλανές και παγωμένο βλέμμα.

Για τους ανθρώπους που όλο χάνονται στα λάθη
αυτή η ώρα της σιωπής είναι αγκάθι
αυτή την ώρα που δεν ξέρουμε τι κάνουμε
σιγά σιγά και το μυαλό μας χάνουμε.

Γιατί η αγάπη τελικά είναι ένα ψέμα
όμορφο ψέμα που κυλάει σαν το ρέμα
μας ξεστρατίζει από δρόμο λογικής
και γιγαντώνει την αξία της στιγμής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μήπως ήρθε η ώρα;

Μήπως ήρθε η ώρα να κοιτάξεις ποιος είσαι για να μάθεις τι κάνεις την αυλαίας σου κλείσε στα σκοτάδια σου ψάξε τα κομμάτια σου σμίξε μή...