Μία ακτίνα φωτός

Όλα αυτά που περνούν 

και της νύχτες πονούν 
Ακροβάτης στο φως 
Είμαι τώρα σκοπός
Της μοίρας ο δρόμος.

Τα ξανθά σου μαλλιά 
Του ονείρου κελιά
Μιας αιώνιας στιγμής 
Κι όλα αυτά που θα δεις 
Μία ανάσα ο χρόνος.

Τα δικά σου φτερά

Είναι τώρα χρυσά 

Μία ακτίνα φωτός 

Και όσα θέλω να πω 
Με κερνάει ο πόθος.

Είσαι τώρα μακριά 

Τα άστρα μένουν σβηστά 

Η ελπίδα εχθρός 

Κι όλα μένουν εκτός 

Μίας αληθείας ο όρκος.

Της δικιάς μας χαράς

Όλα αυτά που κρατάς 

Θέλω να νιώσω πως ζω 

Κι αν δεν έρθεις εδώ 

Με ρημάζει ο πόνος.