Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

Η Νεραϊδα του νερου


Καθισμένος πάνω στον βράχο μετράω τα κύματα
που θα σε φέρουν ξανά κοντά μου
άραγε θα είμαι τυχερός να βρεις στην θάλασσα
το γράμμα που σου έχω στείλει
Έχει μια γλυκιά μυρωδιά απόψε η αλμύρα
μα εγώ δεν σκέφτομαι τίποτα παρά μόνο 
απλώνομαι στην νύχτα και προσμένω
το άγγιγμα σου πάλι
  
Μα το ξέρω πως δεν θα ρθείς γλυκιά μου
Νεράιδα του νερού

Αν μπόρεσα κάποτε να γευτώ της νιότης σου
το στερνό  σημάδι
ήταν γιατί σε έψαξα στην κάθε φυσαλίδα
του μαγικού νερού σου
Δεν γνώρισα τίποτα πιο σπουδαίο παρά
μόνο εκείνη την νυχτιά που στο πρόσωπό μου
ένιωσα το φιλί απ'τα δικά σου χείλη
μα τώρα έχουν περάσει ώρες μέρες χρόνια
και ατέλειωτη αιώνες....
Ο βράχος έχει ματώσει από τα κύματα που
άσπλαχνα τον δέρνουν....
μαζί του δέρνομαι και εγώ καμπουριασμένος
μέρα νύχτα....
και ακόμα περιμένω να φανείς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μήπως ήρθε η ώρα;

Μήπως ήρθε η ώρα να κοιτάξεις ποιος είσαι για να μάθεις τι κάνεις την αυλαίας σου κλείσε στα σκοτάδια σου ψάξε τα κομμάτια σου σμίξε μή...