Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

Μέρες και νύχτες

Μέρες και νύχτες γλιστρούν από μπροστά μου
γελούν και κλαίνε περνούν λίγο από κοντά μου
κοιτούν δειλά δεν μιλούν και ξαφνικά μεθούν
ρωτούν που πάνε δεν απαντώ με προσπερνούν.



Μέρες και νύχτες φευγαλέες άλλες πολύ μοιραίες

μπερδεμένες,θαρραλέες μικρές μα και ωραίες
μουντές καυτές άλλες ανούσιες ματωμένες
μέρες και νύχτες άρρωστες γκρίζες μουδιασμένες.



Και γώ να ζω εδώ σαν κλόουν σε παράσταση

να ταυτίζομαι μαζί τους σε ανεξήγητη κατάσταση
να απλώνουν το χέρι να με πάρουνε μαζί τους
μέρες και νύχτες δειλές με κλίνουν στο κελί τους.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μήπως ήρθε η ώρα;

Μήπως ήρθε η ώρα να κοιτάξεις ποιος είσαι για να μάθεις τι κάνεις την αυλαίας σου κλείσε στα σκοτάδια σου ψάξε τα κομμάτια σου σμίξε μή...