(Παραδοσιακό τσάμικο ύφους)
1ο Κουπλέ:
Στης λευτεριάς τα μονοπάτια, ανδρειωμένοι περπατούν,
μες στα βουνά και στα λιθάρια, τα τραγούδια αντηχούν.
Ο ήλιος βγαίνει απ’ την κορφή, και λούζει την καρδιά,
κι οι νέοι πίνουν τη ζωή, με γέλιο και φωτιά.
Ρεφρέν:
Χόρεψε, λεβέντη, μη φοβάσαι,
πάτα γερά στη γη,
η ψυχή σου ας λαχταράει,
για λευτεριά κι τιμή!
2ο Κουπλέ:
Το δέντρο στέκει στη βροχή, μα ρίζες δεν ξεχνά,
κι ο άνθρωπος στα δύσκολα, τη δύναμή του βγάζει πια.
Στα γλέντια σαν σημάνει η φλογέρα το σκοπό,
το αίμα βράζει, η καρδιά χτυπάει με πνεύμα ελληνικό
