Άνοιξες την πόρτα ξαφνικά
Κι πες φεύγω δεν αντέχω
Εγώ σε αγκάλιασα σφιχτά
Είπα έτσι ήταν γραμμένο
Έκλεισα τα μάτια στοργικά
Είπα φύγε μόνος θα αντέξω.
Ρ:
Τίποτα δεν έχει μείνει
Να θυμίζει πια εσένα
Σαν κερί που αργοσβήνει
Πεθαίνω εγώ για σένα
Τίποτα δεν σε θυμίζει
Και τα όπλα μου δοσμένα
Η απουσία σου στοιχίζει
Κι όλα γύρω ρημαγμένα.
Ωρες ώρες σε θυμάμαι τυπικά
Την ψυχή πώς να γιατρέψω
Έχω πέσει τόσο χαμηλά
Από τον κόσμο πια απέχω
Δεν ερωτεύομαι ποτέ ξανά
Ποια κομμάτια να μαζέψω.
